به ياد آرزوهايي كه مي ميرند سكوت مي كنم

واين سكوت، بلند ترين فرياد من است!

عشق آدما به هم قصه خنده داريه

اولش قشنگ و بعدش همه گريه زاريه

وقتي عشقا همه از دم مثه هم تموم ميشن

چرا باز بايد شروع کرد آخه اين چه کاريه ؟

آدما عادت دارن از همديگه بت بسازن

راه صد ساله رو يک ساعته چار نعل بتازن

وقتي که قديمي شد بگن ديگه خسته شدن

بگن اين کهنه شده به اون يکي دل ببازن

روز اول آدما مي ميرن از دوري هم

روز بعد مي نالن از بدي و ناجوري هم

مي رن و رو هم مي ريزن با يکي روز ديگه اش

نه واسه تنهائي شون براي چشم کوري هم

 

 

اگه زيبا خوش به حال لاتاي خيابونه

اگه اهو که تو چنگ گرگاي بيابونه

اونيکه ديوونه و خراب چشم و ابروته

پات نمونه آخه دست بالا دست فراوونه

 

 

يکي پيدا نمي شه تو رو واسه خودت بخواد

واسه چشم و ابروته هر کي که دنبالت مي ياد

به خدا دروغ مي گه وقتي ميگه عاشقتم

به خدا دروغ ميگه که جز تو چيزي نمي خواد
 

عكس

 

کاش میدانستی که درون قلبم خانه ای داری تو که همیشه آنرا با شفق می شویم

و با آن میگویم که تویی مونس شبهای دلم

کاش میدانستی باغ غمگین دلم بی تو تنها شده است

و گل غم به دلم وا شده است

کاش میدانستی که درون قلبم با تبشهای عشق هم صدا هستی تو

.کاش میدانستی که وجود تو و گرمای صدایت به من خسته و آشفته حال زندگی می بخشد

کاش میدانستی.......